Inspirerende boeken

Vorig jaar (2018), las ik het boek van Johann Hari: Verbinding verbroken. The Guardian zegt: 'een verbijsterend boek'. En dat vind ik ook. Wat ik er zo verbijsterd en tegelijk ook zo inspirerend aan vind is dat hij het gebruik van antidepressiva (uitzonderingen daargelaten) m.i. terecht reduceert tot een hopeloze, door geld en machtsmisbruik, ongezonde en inefficiente manier om met depressie, verdriet en rouw om te gaan. Tevens legt hij heel helder de werking van het placebo-effect in relatie tot antidepressiva uit. Het ware antidepressivum is verbinding maken/herstellen in tal van levensgebieden, zoals o.a. zinvol werk, contact met anderen, zinvolle waarden, de natuur. Ik vind hem oprecht en rauw in zijn zoeken. In zijn opsomming mis ik één gebied en dat is spiritualiteit. God: de verbinder bij uitstek en niet te missen in een verbonden leven. Wat mij betreft een inzichtgevend en breed boek dat een appèl doet op je eigen vermogen om 'mee te doen'.

Handige gebruiksaanwijzing!

 Zo snap jij jezelf een stuk beter. Voor mij was dit boek een eye-opener. Hoe helpend is het als jij je ikken kunt gaan benoemen, ermee in gesprek gaat en ze zo leert begrijpen. Motieven, angsten, zorgen en verlangens van zomaar delen in jezelf. Ze spreken altijd een woordje mee, alleen wist je dit nog niet. En dat zorgt nog wel eens voor onbegrip over jezelf.

 Ik werk tijdens de sessies vaak met voice dialogue; een dialoog met je stemmen of delen, zoals besproken o.a. in dit boekje. Iedere keer merk ik hoe verhelderend dit werkt. Aspecten van je interne proces kun je nu zichtbaar maken en (zonder oordeel) onderzoeken. Zo komt er inzicht en begrip voor hoe je het doet en gedaan hebt. Je kunt nu vanuit bewustwording kiezen en dat geeft regie en schept ruimte voor nieuw gedrag.